Feeds:
Posts
Comments

ithageneia

1. Η απόφαση 460/2013 της Ολομέλειας του ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα του νόμου 3838/2010 για την ιθαγένεια είναι άδικη, μισαλλόδοξη και πολιτικά καθοδηγούμενη. Αποτελεί ένα συντηρητικό πισωγύρισμα: μια απόπειρα περιορισμού του «δικαίου του εδάφους» (λήψη της ιθαγένειας λόγω γέννησης και ανατροφής στο έδαφος μιας χώρας) που δειλά θεσμοθέτησε ο νόμος του 2010, και ανομολόγητης επιστροφής στο «δίκαιο του αίματος» (λήψη της ιθαγένειας λόγω καταγωγής). Είναι μια απόφαση μισαλλόδοξη: οι φράσεις που χρησιμοποιούνται από την πλειοψηφία του ΣτΕ για να περιγραφούν τα έθνη-κράτη («… δεν είναι οργανισμοί ασπόνδυλοι και δημιουργήματα εφήμερα…») απηχούν τυπική σε ακροδεξιές φυλλάδες ορολογία περί του κινδύνου μετατροπής του έθνους σε «πολύ-πολιτισμικό χυλό». Η απόφαση του ΣτΕ μας υπενθυμίζει – αν χρειαζόταν σήμερα οποιαδήποτε παραπάνω υπενθύμιση – ότι ο ρατσισμός στην ελληνική κοινωνία δεν γεννιέται σε κάποιο ακροδεξιό «περιθώριο» κάποιας ναζιστικής συμμορίας, αλλά στο ακραίο «κέντρο» του βαθέος κράτους και των μηχανισμών του. Η απόφαση, τέλος, του ΣτΕ είναι γέννημα πολιτικής σκοπιμότητας: χαλκεύτηκε σε απευθείας συνεργασία με την κυβέρνηση Σαμαρά, της οποίας τις πολιτικές στοχεύσεις εξυπηρετεί. Γελοιοποίησε δε κάθε έννοια ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, με την «διαρροή» της απόφασης από «κυβερνητικούς κύκλους» πριν αυτή εκδοθεί, σε συνδυασμό με τη σκανδαλώδη έκδοση εγκυκλίου του Υπουργείου Εσωτερικών με την οποία καταργήθηκαν (διά του «παγώματος») διατάξεις ψηφισμένου από την Ελληνική Βουλή νόμου.

2. Με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, δεν θεωρούνται επαρκείς για την απόδοση της ιθαγένειας οι προϋποθέσεις του ν.3838/2010 που ήταν: για τα παιδιά της «δεύτερης γενιάς» (γεννημένα στην Ελλάδα) η νομιμότητα επί πέντε έτη των δύο γονέων τους – και για τα παιδιά της «μιάμισης γενιάς» (που γεννιούνται στην αλλοδαπή, αλλά μεγαλώνουν στην Ελλάδα) η νομιμότητα των δύο γονέων τους σε συνδυασμό με εξαετή επιτυχή φοίτηση σε δημόσιο σχολείο.  Το Σύνταγμα δεν καθιερώνει τα κριτήρια της απόδοσης της ιθαγένειας στις διατάξεις του, παρά παραπέμπει σε σχετικό νόμο που εκδίδει η κυβέρνηση και ψηφίζει η Βουλή, όπως κατά βάση συμβαίνει και διεθνώς. Η απόφαση του ΣτΕ υπερέβη τον συνταγματικό έλεγχο της δικαστικής εξουσίας. Η πλειοψηφία του ΣτΕ δεν δίκασε, αλλά νομοθέτησε. Υποκατέστησε την πολιτική διαδικασία σε ένα ζήτημα που αποτελεί το κατεξοχήν διακύβευμα του δημοκρατικού παιγνιδιού, το ποιοί δηλαδή συγκροτούν την δημοκρατική πολιτεία, με μια δικαστική απόφαση. Στις δημοκρατίες, οι λαοί είναι αυτεξούσιοι: αποφασίζουν οι ίδιοι διά των εκλεγμένων οργάνων τους – όταν δεν το κάνουν επαναστατικώ δικαίω – για τον ορισμό του ίδιου τους του εαυτού πέρα από την κηδεμονία της δικαστικής εξουσίας, ειδικά όταν αυτή δεν περιφρουρεί φιλελεύθερες κατακτήσεις, αλλά τις αντιμάχεται.

3. Η απόφαση της Ολομέλειας έκρινε ακόμα αντισυνταγματική τη συμμετοχή των «επί μακρόν διαμενόντων» αλλοδαπών συνανθρώπων μας – άνω των δέκα ετών – στις δημοτικές (και όχι στις βουλευτικές) εκλογές, που καθιέρωνε ο ν.3838/2010, διάταξη που εφαρμόστηκε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του ίδιου χρόνου. Η πλειοψηφία του ΣτΕ βασίζει την αντισυνταγματικότητα της συμμετοχής των αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές στην ύπαρξη ενός λαού (και όχι δύο, ενός για το Κοινοβούλιο και ενός για τους ΟΤΑ), κυρίαρχου και αρμόδιου να εκλέγει ο ίδιος όλα τα αιρετά όργανα άσκησης κρατικής εξουσίας, από τη Βουλή μέχρι τους δήμους. Η μειοψηφία του ΣτΕ απαντά πειστικά όσον αφορά τις δυνατότητες που παρέσχε ο αναθεωρητικός νομοθέτης του 2001 για την πολιτική συμμετοχή αλλοδαπών σε δημοτικές εκλογές. Ωστόσο, η επίκληση του κινδύνου ενός δισυπόστατου λαού από την πλειοψηφία του ΣτΕ είναι υποκριτική. Ο κίνδυνος «δύο λαών» είναι υπαρκτός, αλλά δεν αφορά τις ανησυχίες της πλειοψηφίας. Αφορά την ολοένα πιο εμφανή διαφοροποίηση ανάμεσα στο εκλογικό σώμα των πόλεων και τους υπαρκτούς ανθρώπους που τις κατοικούν, ανάμεσά τους τους χιλιάδες πλέον μόνιμους κατοίκους που είναι μετανάστες. Αυτή τη διαφοροποίηση επιχείρησε να αμβλύνει η ψήφιση της συμμετοχής των “επί μακρόν διαμενόντων” αλλοδαπών (περίπου 10.000  έφτασαν τελικά να ψηφίσουν) στην εκλογή των δημοτικών συμβουλίων. Η απόφαση της πλειοψηφίας του ΣτΕ είναι στην πραγματικότητα συνέχεια μιας παλιάς συνταγματικής παράδοσης της ελληνικής Δεξιάς: αυτής που διαφοροποιεί τον υπαρκτό «λαό» από ένα αχρονικό «έθνος». Στην ελληνική συνταγματική ιστορία του 20ού αιώνα, αυτή η δισυποστασία λαού και έθνους υπήρξε η κορωνίδα όλων των ανελεύθερων και αντιδημοκρατικών εκτροπών, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το παρασύνταγμα της περιόδου 1952-1967. Είναι αυτή η παράδοση που νεκρανασταίνεται μέσα από την απόφαση της πλειοψηφίας του ΣτΕ, καμία δε σχέση δεν έχει με την προστασία και την ακεραιότητα της λαϊκής κυριαρχίας.

4. Βασικό επιχείρημα στο σκεπτικό της απόφασης αποτελεί η αμφισβήτηση από το Συμβούλιο της Επικρατείας των νομίμως ψηφισμένων διαδικασιών νομιμοποίησης των μεταναστών και των εννόμων αποτελεσμάτων που αυτές επέφεραν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Για τη θεμελίωση αυτού του επιχειρήματος, η πλειοψηφία του ΣτΕ χρησιμοποιεί μάλιστα την αιτιολογική έκθεση του ίδιου του νόμου 3838/2010 που, ακολουθώντας το παράδειγμα όλων ανεξαιρέτως των αιτιολογικών εκθέσεων των νομοθετημάτων νομιμοποίησης, περιγράφει την απόδοση νομιμότητας στους χωρίς χαρτιά μετανάστες ως «αναγκαίο κακό». Η άρνηση αναγνώρισης του πλούτου που συνεπάχθηκε για την ελληνική κοινωνία η εργασία των μεταναστών εργατών και η παραδοχή ενός αντι-μεταναστευτικού «εθνικού αφηγήματος» στην αιτιολογική έκθεση ενός κατ’ όνομα φιλελεύθερου νομοθετήματος αποτέλεσαν έτσι την κερκόπορτα μέσα από την οποία μεθοδεύτηκε η αντι-μεταρρύθμιση του κώδικα της ιθαγένειας διά μέσου της απόφασης του ΣτΕ. Έτσι, φτάσαμε στην κατάσταση να επιχειρηματολογεί το ΣτΕ με όρους Χρυσής Αυγής: «η νόμιμη διαμονή, όπως διαμορφώθηκε με τα νομοθετήματα της περιόδου 1991-2008, αναφέρεται όχι μόνον σε αλλοδαπούς που συγκεντρώνουν τα κριτήρια των πάγιων διατάξεων, δηλαδή τους εισελθόντες νομίμως στη χώρα και εφοδιασμένους με άδεια διαμονής και άδεια εξαρτημένης ή ανεξαρτήτου εργασίας, αλλά και σε όσους εισήλθαν παράνομα στην χώρα και διέμειναν παράνομα επί διάφορα χρονικά διαστήματα, άγνωστα στη Διοίκηση, αποκτήσαντες άδεια διαμονής και εργασίας εκ των υστέρων, βάσει των νομιμοποιήσεων που έλαβαν χώρα κατά διαστήματα και μέχρι την ισχύ του εξεταζόμενου νόμου». Για το Συμβούλιο της Επικρατείας, η νομιμοποίηση ενός μετανάστη επιφέρει λιγότερα έννομα αποτελέσματα από τη νομιμοποίηση ενός αυθαίρετου κτίσματος. Πρόκειται για επικίνδυνη κατεύθυνση που ξεπερνά το ζήτημα των διατάξεων του νόμου για την ιθαγένεια και δίνει σήμα πορείας σε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό για τους μήνες και τα χρόνια που θα έρθουν.

5. Η λήψη της ιθαγένειας δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ίσα δικαιώματα, πόσο μάλλον κοινωνική ισότητα. Η ιθαγένεια αποτελεί απλώς τον νομικό δεσμό ενός ανθρώπου με ένα κράτος, την μετατροπή του σε πολίτη, το δικαίωμά του δηλαδή να αξιώνει δικαιώματα. Αυτή η αστικού δικαίου φύση της ιθαγένειας, μαζί με το γεγονός ότι αυτή βασίζεται πάντοτε σε έναν αποκλεισμό (μία διάκριση κατά αυτών που δεν είναι ιθαγενείς), δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει ούτε για μια στιγμή από το πραγματικό διακύβευμα στην τρέχουσα συγκυρία. Η συζήτηση για την ιθαγένεια αποτελεί κομμάτι της αντιπαράθεσης για την συνολική κατεύθυνση της ελληνικής κοινωνίας, σε μια περίοδο που οι μνημονιακές πολιτικές της φτώχειας και της εξαθλίωσης ξαναφουσκώνουν τα φαντάσματα της ναζιστικής ακροδεξιάς, του κρατικού αυταρχισμού και της εθνικιστικής περιχαράκωσης. Ακόμα παραπέρα, το υπόβαθρο της συζήτησης για την ιθαγένεια είναι ταξικό. Υποκείμενα του δικαιώματος στην ιθαγένεια με βάση τη νομοθεσία που μας απασχολεί είναι τα παιδιά των μεταναστών εργατών που δούλεψαν και μόχθησαν τα τελευταία είκοσι χρόνια στην Ελλάδα. Η εμμονή της ελληνικής κυρίαρχης τάξης να στερήσει από τα παιδιά αυτά την ιθαγένεια δεν είναι απλώς εθνικιστική και ρατσιστική, αλλά βαθιά ταξική: αποτυπώνει το ταξικό μίσος των εργοδοτών της χώρας υποδοχής οι οποίοι “ζήτησαν χέρια αλλά τους ήρθαν άνθρωποι” (για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση οικεία στους Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία). Η στέρηση της ιθαγένειας από τα παιδιά των μεταναστών αποτελεί ακόμα κομμάτι του ευρύτερου πολέμου κατά της νεολαίας, που έχουν εξαπολύσει οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με τη διάλυση της εκπαίδευσης, την ανεργία, την καταστολή. Τα 200.000 περίπου παιδιά μεταναστών που μεγαλώνουν στην Ελλάδα είναι υπό διωγμό, όπως και συνολικά η νεολαία στη χώρα μας.

6. Στο δημόσιο διάλογο που ανοίγει ξανά εν όψει της ψήφισης νέου νόμου για την ιθαγένεια, πρωτεύουσα θέση θα πρέπει να έχει όχι μόνο η ιθαγένεια των παιδιών, αλλά η νομιμότητα των γονέων. Η θέση αυτή δεν αποτελεί πλειοδοσία ούτε μαξιμαλισμό. Από τη στιγμή που η κατάθεση τής αίτησης για την ιθαγένεια εξαρτάται από τη νομιμότητα των γονέων, η νομοθέτηση του δικαιώματος στην ιθαγένεια κινδυνεύει να καταστεί αδειανό πουκάμισο, αν δεν επιλυθεί το ζήτημα στην ολότητά του. Αυτό εξάλλου ήταν εξαρχής και το σημαντικότερο πρόβλημα του ν.3838/2010. Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε πολιτικά το γιατί: η κυβέρνηση Παπανδρέου, διά μέσου του τότε Υπουργού Εσωτερικών Ραγκούση, υποχώρησε στις ακροδεξιές απαιτήσεις και ενέταξε στον νόμο την προϋπόθεση νομιμότητας και των δύο γονέων, προκειμένου να κερδίσει τη συναίνεση του ΛΑΟΣ στην επικείμενη ψήφιση του πρώτου Μνημονίου. Οι υποσχέσεις για ρύθμιση των χιλιάδων περιπτώσεων μεταναστών που έχουν εκπέσει της νομιμότητας λόγω μη συγκέντρωσης των αναγκαίων ενσήμων (η τότε εκτίμηση μίλαγε για 130.000 ανθρώπους) έμειναν στον αέρα. Στη σημερινή συζήτηση για την ιθαγένεια, το θέμα της νομιμότητας των γονέων θα πρέπει να ξανανοίξει: είτε ο νόμος θα άρει την προϋπόθεση νομιμότητας των γονέων για την κατάθεση αίτησης για την ιθαγένεια είτε θα πρέπει να ανοίξει νέα διαδικασία νομιμοποίησης των γονέων. Ειδάλλως, το πρόβλημα της ιθαγένειας των παιδιών των μεταναστών θα διαιωνίζεται.

7. Βασική κατεύθυνση της κυβέρνησης στην προσπάθεια πισωγυρίσματος των διατάξεων για την ιθαγένεια αναδεικνύεται η απόδοσή της (οποιεσδήποτε προϋποθέσεις και αν επιλεγούν) στην ενηλικίωση, δηλ. στα 18 έτη, και όχι από την γέννηση ή από την πλήρωση των σχετικών προϋποθέσεων που τάσσει ο νόμος. Οι υποστηρικτές της αλλαγής αυτής υποστηρίζουν ότι έτσι η λήψη της ιθαγένειας θα είναι το αποτέλεσμα της κοινωνικής ένταξης και όχι ο προάγγελός της. Μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση θα θεσμοθετεί και επίσημα “παιδιά δύο ταχυτήτων” για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ουσιαστικά για ολόκληρη την παιδική και εφηβική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Αν το ίδιο το κράτος αντιμετωπίζει και επίσημα τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα με το καθεστώς νομιμότητας για “εξαιρετικούς λόγους” (όπως προτείνει το Υπουργείο), γίνεται κατανοητός ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα παιδιά αυτά να βιώσουν τον ρατσισμό στην πιο κρίσιμη ηλικία, με ανυπολόγιστα αποτελέσματα για την κοινωνική τους ένταξη. Η μετάθεση της ευθύνης στο εκπαιδευτικό σύστημα (η απόφαση υπονοεί ως προϋπόθεση λήψης της ιθαγένειας την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) θα είναι δυσβάσταχτη τόσο για τους μαθητές (η επιτυχής ολοκλήρωση των σπουδών θα κρίνει την ίδια την ιδιότητα τους ως πολιτών) όσο και για τους καθηγητές (η αξιολόγηση των επιδόσεων του μαθητή θα κρίνει την νομιμότητά του και το μέλλον του στη χώρα). Το επιχείρημα ότι με την λήψη της ιθαγένειας στα 18 δίνεται στον δικαιούχο η δυνατότητα της επιλογής είναι υποκριτικό. Από αυτή την άποψη, το δίκαιο του αίματος δεν παρέχει καμία δυνατότητα επιλογής. Αλλά ούτε ενδιαφέρθηκε ποτέ το ελληνικό κράτος για το δικαίωμα επιλογής των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών της διασποράς που αποκτούν αυτόματα από τη γέννησή τους την ιθαγένεια, χωρίς φυσικά να ρωτηθούν. Για όσους, τέλος, γνήσια υποστηρίζουν ότι η λήψη της ιθαγένειας από τη γέννηση αποδίδει “με το ζόρι” στα παιδιά των μεταναστών μια υπηκοότητα που δεν έχουν επιλέξει, υπάρχουν τρόποι να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες τους με διαδικασία επιλογής ιθαγένειας από τον ενδιαφερόμενο κατά την ενηλικίωση, χωρίς όμως την απουσία της ασπίδας της ελληνικής ιθαγένειας επί μακρόν (18 έτη) στο μεταξύ.

8. Μια από τις πιο επικίνδυνες προτάσεις που συζητάει η παρούσα κυβέρνηση (σύμφωνα με τις διαρροές στον τύπο) είναι η απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά της “μιάμισης γενιάς” μέσα από τη διαδικασία της πολιτογράφησης, δηλαδή με διαδικασία συνέντευξης, απόδειξης της ελληνομάθειας, κλπ. Πρόκειται για εφιαλτικό σενάριο, αφού τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Ελλάδα θα εξισώνονται με όσους επιθυμούν να πολιτογραφηθούν, χωρίς να αναγνωρίζεται η εξ αντικειμένου διαφορά των αντίστοιχων περιπτώσεων. Για κάποιον που μεγάλωσε στην Ελλάδα, η διαδικασία της πολιτογράφησης δεν μπορεί παρά να ισοδυναμεί με τεστ εθνικοφροσύνης, προκειμένου να αποδείξει στο κράτος ότι είναι “ελληνόψυχος”. Η κατ’ εξαίρεσιν απόδοση της ιθαγένειας σε όσα παιδιά της “μιάμισης γενιάς” εισέρχονται στα ΑΕΙ είναι απλώς το τυρί στην φάκα. Η απόδοση της ιθαγένειας δεν μπορεί να εξισώνεται με την είσοδο στο Πανεπιστήμιο: ο πανεπιστημιακός τίτλος δεν μπορεί να καθίσταται προϋπόθεση για την ιδιότητα του πολίτη όσον αφορά τα παιδιά των μεταναστών που μεγαλώνουν στην Ελλάδα, όταν κάτι τέτοιο δεν ισχύει (και ορθά!) για όλα τα υπόλοιπα παιδιά.

9. Τέλος, αν και η απόφαση του ΣτΕ δεν θέτει ζήτημα αναδρομικότητας τής εφαρμογής της, κρίσιμες θα είναι οι ρυθμίσεις των μεταβατικών διατάξεων του νέου νόμου. Οι νοσηροί εγκέφαλοι του ελληνικού Κόμματος του Τσαγιού που κατοικοεδρεύουν στο Μέγαρο Μαξίμου φλερτάρουν με το σενάριο αναδρομικής ακύρωσης όλων των αποφάσεων ιθαγένειας που εκδόθηκαν με βάση τον ν.3838/2010. Αυτονόητο είναι ότι τυχόν τέτοια απόφαση θα τορπίλιζε τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων που σχεδίασαν το οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό τους μέλλον βάσει της ληφθείσας ιθαγένειας, χωρίς να υπολογίζουν τις δολοπλοκίες της ελληνικής ακροδεξιάς και του βαθέος κράτους της. Η μάχη για να πάρουν ιθαγένεια όλα τα παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει. Ας τη δώσουμε με τους μαζικότερους δυνατούς όρους και με την πολιτική και ιδεολογική αξία που της αναλογεί.

 * Ο Θανάσης Καμπαγιάννης είναι δικηγόρος, μέλος της ΚΕΕΡΦΑ (Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) και συγγραφέας του βιβλίου “Η πάλη ενάντια στο ρατσισμό σήμερα”.

Το μαζικό αντιφασιστικό κίνημα έκανε μια επίδειξη της δύναμής του στις 19 του Γενάρη.

omonoia1

Οι αντιφασιστικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν με θέατρο την προηγούμενη μέρα στο Πολυτεχνείο: “το παιδί με τη βαλίτσα”.

19jan1

Το πρωί της 19 Γενάρη, στο Θέατρο Εμπρός, “Μια γιορτή στου Νουριάν”.

19jan2

Η Πακιστανική Κοινότητα κήδεψε τον δολοφονημένο Σαχτζάτ Λουκμάν στην Πλατεία Κοτζιά ζητώντας δικαιοσύνη.

19jan3

Η Ομόνοια ήταν από νωρίς γεμάτη.

19jan5

Πριν την πορεία έγιναν χαιρετισμοί. Στο βήμα η Ραμπάπ Χασάν από την Αιγυπτιακή Κοινότητα.

19jan4

Στην κορυφή της πορείας, βρισκόταν το πανό του “Αθήνα Πόλη Αντιφασιστική”.

19jan6

Προηγούνταν οι διεθνείς αντιπροσωπείες και η Πακιστανική Κοινότητα.

19jan7

Οι τοπικές επιτροπές της ΚΕΕΡΦΑ ήταν εκεί.

19jan8

Το Νέο Ηράκλειο.

19jan9

Η Νίκαια.

19jan10

Μαθητές από το Αρσάκειο.

19jan11

Αντιφασιστικά Μέτωπα.

19jan12

Πολλές συλλογικότητες.

19jan13

Και πίσω από την Πάτρα.

19jan14

Πολλές οργανώσεις και πολλή νεολαία.

19jan15

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

19jan16

Ενώ η Σταδίου έχει ξεχειλίσει και η κορυφή της διαδήλωσης είναι στο Σύνταγμα…

19jan17

… και η ουρά φτάνει μέχρι την Ομόνοια.

19jan18

Ο Κώστας Αρβανίτης στην εξέδρα στο Σύνταγμα.

19jan19

Ενός λεπτού σιγή και σφιγμένες γροθιές για τον Σατζάτ Λουκμάν.

19jan20

Ο McYinka άνοιξε τη συναυλία.

19jan21

Ο Μίλτος Πασχαλίδης στη σκηνή.

syntagma6

Και πολύς κόσμος μέχρι αργά το βράδυ!

19jan22

Όλο το φωτορεπορτάζ υπάρχει εδώ.

kids

lukman

syntagma_grothia

syntagma2 syntagma4

syntagma5

syntagma6

Βίντεο από τη διαδήλωση

Φωτογραφίες – PHOTOS: 1, 2, 3, 4

Ανταπόκριση του TVXS, του Left.gr, του Πιτσιρίκου, του enet.gr.

Φωτογραφίες από τη διεθνή μέρα δράσης

inter_solidarity

Ελάχιστες πια μέρες πριν την αντιφασιστική μέρα δράσης της 19 Γενάρη, τώρα πια που ο καθένας και η καθεμιά μας φτιάχνει το πρόγραμμα της βδομάδας του, σας δίνουμε 10 λόγους, 10 καλέσματα, γιατί να είστε το Σάββατο στην Πλατεία της Ομόνοιας και στη συνέχεια στην μεγάλη πορεία και συναυλία στο Σύνταγμα. Ποιοί μας καλούν;

1)      Οι μετανάστες. Τα θύματα των εκατοντάδων ρατσιστικών επιθέσεων, οι συνάδελφοί μας στη δουλειά, οι γείτονές μας στα κάτω συνήθως διαμερίσματα των πολυκατοικιών μας, ενώνονται για πρώτη φορά και κάνουν έκκληση να βρεθούμε όλοι μαζί και να διαδηλώσουμε σαν μια γροθιά. Κοινότητες, μετανάστες και πρόσφυγες από Πακιστάν, Αφγανιστάν, Αίγυπτο, Συρία, Αλβανία, Αφρική, Τανζανία, Κονγκό, Σενεγάλη, Νιγηρία, Σιέρα Λεόνε, Ουκρανία, Φιλιππίνες και άλλες χώρες, θα είναι όλες και όλοι εκεί, ζητώντας χαρτιά, ίσα δικαιώματα, αξιοπρέπεια και μια καλύτερη ζωή.

2)      Τα παιδιά των μεταναστών, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα και που η κυβέρνηση Σαμαρά θέλει να τους στερήσει την ιθαγένεια και το δικαίωμα να είναι ισότιμοι πολίτες στη μόνη χώρα που γνωρίσανε για πατρίδα. Εκατοντάδες παιδιά κάθε ηλικίας θα συμμετάσχουν από το πρωί στις 11πμ στο Θέατρο Εμπρός, στην παράσταση «Μια γιορτή στου Νουριάν» και στη συνέχεια θα σμίξουν, με μπαλόνια και φωνές, με όλους τους διαδηλωτές στην Ομόνοια.

3)      Οι μαθητές και οι μαθήτριες, που δίνουν τη μάχη να μη ριζώσουν οι φασιστικές ιδέες και πρακτικές στα σχολεία τους και ετοιμάζονται να δώσουν βροντερό παρών στην αντιφασιστική πορεία και συναυλία. 50.000 αντίτυπα του αντιφασιστικού κόμικ του Τάσου Μαραγκού μοιράστηκαν στα σχολεία στα πλαίσια της προετοιμασίας της 19 Γενάρη.

4)      Οι αντιφασίστες οπαδοί πολλών ποδοσφαιρικών ομάδων, που θέλουν τις εξέδρες χώρους ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού, όχι ρατσιστικής χυδαιότητας και φασιστικής βίας: FC St Pauli Athens Club, Αντιφασίστες Οπαδοί/φίλαθλοι ΑΕΚ, Θύρα 7 Εξάρχεια, Αντιφασίστες Οπαδοί/φίλαθλοι Παναθηναϊκού, Aυτόνομη Θύρα 10 Ηρακλή, Greek Antifa Hooligans, Οriginal Γιαννιτσών.

5)      Δεκάδες εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, συνελεύσεις, τοπικοί φορείς, που όλο το προηγούμενο διάστημα πρωτοστάτησαν στη μάχη ενάντια στα Μνημόνια και στη λεηλασία των ζωών μας, ενάντια στις κυβερνήσεις της διαρκούς λιτότητας και της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και που συνδέουν τώρα τη μάχη αυτή με τον αντιφασιστικό αγώνα ενάντια στην άνοδο της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

6)      Οι 250 καλλιτέχνες, συγγραφείς, ακαδημαϊκοί, κλπ, που συνυπέγραψαν την έκκληση «Ενάντια στο φασισμό και τον ρατσισμό, η 19 Γενάρη είναι η κραυγή σου», μαζί με τους μουσικούς που συμμετέχουν αφιλοκερδώς, σαν ισότιμοι με μας συναγωνιστές και σύντροφοι στον κοινό αντιφασιστικό αγώνα: Υπόγεια Ρεύματα, Magic De Spell, Social Waste, Μίλτος Πασχαλίδης, Νίκος Τουλιάτος, Mc Yinka, Ρίτα Αντωνοπούλου, Χαϊνης Αποστολάκης, Μοτίβο-4, Alex de Leon, Μάνος Πυροβολάκης, Ματούλα Ζαμάνη, Elektro Balkana, Ηλίας Μακρίδης και οι Βιτρω, Sound Esc, Radio Sol, Γιάννης Σιδηράς, Seli Kanou.

7)      Οι επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, μέσα από το κάλεσμα του Σάμουελ Μπακ, διαπρεπούς Εβραίου ζωγράφου, που ξέφυγε από τα ναζιστικά κολαστήρια και μας καλεί σε αντιφασιστική επαγρύπνηση με τη Μαρτυρία του.

8)      Οι συμπαραστάτες του αντιφασιστικού κινήματος σε όλον τον κόσμο, που μετέτρεψαν τη 19 Γενάρη σε ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης και θα κοιτάνε εκείνη τη μέρα προς την Αθήνα, συγκεντρωμένοι έξω από ελληνικές πρεσβείες και προξενεία: στο Λονδίνο, τη Γλασκώβη, το Εδιμβούργο, το Λιντς, το Μπρίστολ, το Δουβλίνο, το Ντέρυ, τη Βαρκελώνη, την Οσσόνα, τη Μανρέσα, τη La Garriga, το Bilbao, τη Λυών, την Κοπεγχάγη, τη Βιέννη, το Τάμπερε, τη Βαρσοβία, το Βίλνιους, τη Μόσχα, το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, το Μόντρεαλ, το Τορόντο, το Σύδνεϋ, την Καμπέρα και πολλές άλλες πόλεις του κόσμου.

9)      Οι εκατοντάδες διαδηλωτές που θα ταξιδέψουν από κάθε γωνιά της Ελλάδας, για να συμμετέχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Αθήνας, από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, βάζοντας έτσι τα θεμέλια ενός δικτύου αντιφασιστικών πόλεων. Οι Δήμοι που έχουν ήδη πάρει αποφάσεις συμμετοχής στη 19 Γενάρη είναι: Αθηναίων, Γαλατσίου, Ελληνικού-Αργυρούπολης, Νέας Ιωνίας, Νέου Ηρακλείου, Ζωγράφου, Πετρούπολης, Κορυδαλλού, Μοσχάτου-Ταύρου και Ρεθύμνου.

10)  Τέλος, στην 19 Γενάρη μάς θέλουν οι φίλοι και οι φίλες μας που δεν θα καταφέρουν να είναι εδώ, γιατί έγιναν οι ίδιοι μετανάστες και είναι πλέον σε άλλες πόλεις του κόσμου, στην αναζήτηση μιας δουλειάς και μιας καλύτερης ζωής. Για κάθε έναν και κάθε μία από αυτούς, αξίζει να είμαστε εκεί.

Λοιπόν τι λέτε; Θα δώσουμε ραντεβού 2μμ στην Ομόνοια στις 19 Γενάρη;

synavlia

“Το μείζον πρόβλημα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι ότι διεκδικούμε τα αυτονόητα. Δηλαδή για παράδειγμα φτάνουμε να χρειαζόμαστε μια αντιφασιστική συναυλία, που σημαίνει πως έχουμε πρόβλημα με τον φασισμό, κάτι που πριν μερικά χρόνια θα έμοιαζε αδιανόητο. Υπό αυτή την έννοια μοιάζει να πηγαίνουμε όλο και χειρότερα.

Και αν δεν αντισταθούμε τώρα, και αν δεν μαζευτούμε τώρα να μιλήσουμε γι’ αυτό ίσως αργότερα να είναι αργά. Ίσως ήδη να είναι αργά. Μακάρι να μην είναι. Γι’ αυτό και εμείς θα είμαστε εκεί…”

Μίλτος Πασχαλίδης (δείτε το βίντεο με όλες τις δηλώσεις, εδώ).

 

Για το κάλεσμα των Sound Esc, δείτε εδώ.

Για το κάλεσμα του McYinka, δείτε εδώ.

Για το κάλεσμα των Burger Project, δείτε εδώ.

Για το κάλεσμα της “Γιορτής στου Νουριάν”, δείτε εδώ.

 

“Σαν Υπόγεια Ρεύματα υποστηρίζουμε πάντα τέτοιες κινήσεις, όμως πλέον θεωρούμε πως είναι σημαντικότερο από κάθε άλλη φορά να συμμετέχουμε σε σοβαρές πρωτοβουλίες που προάγουν τις ατομικές ελευθερίες όλων των ανθρώπων. Μια τέτοια πρωτοβουλία είναι και η πρωτοβουλία για την μεγάλη αντιφασιστική γιορτή της 19ης Γενάρη.

Γιατί όλοι έχουμε αναρωτηθεί το πώς έχει καταντήσει η πόλη μας. Πώς γεννήθηκε ο φασισμός στα σοκάκια της πόλης μας. Πώς αυτές οι νύχτες γεννάνε αυτά τα τέρατα. Αυτές οι νύχτες γεννάνε τέρατα και εμείς πρέπει να πιαστούμε χέρι χέρι για να το αντιμετωπίσουμε. Ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσουμε είναι, έστω και χωρίς να βλέπουμε, να προσπαθήσουμε μες στο σκοτάδι να πιάσουμε ο ένας το χέρι του άλλου. Με την αλληλεγγύη πιστεύω αυτά τα τέρατα θα εξαφανιστούν.

Ο Μαγιακόφσκι έλεγε πως ρόλος της τέχνης είναι “να μην αντανακλά, αλλά σαν φακός να μεγενθύνει. Είτε το καλό, είτε το κακό”, γιατί αν μεγενθύνεις το κακό τότε θα το πάρει χαμπάρι πιο εύκολα ένας απλός καθημερινός άνθρωπος και πολίτης. Αυτό θέλουμε και εμείς, όχι να κρύψουμε αλλά να δείξουμε πως αυτά τα τέρατα που μόνο ως διαστροφή του νου μπορούν να εξηγηθούν. Δεν είναι άνθρωποι.”

Κώστας Παρίσης, Υπόγεια Ρεύματα

 

“Η τέχνη είναι η φωνή της δημοκρατίας και όποιος χτυπάει την τέχνη είναι σαν να σημαδεύει την ίδια την ψυχή της δημοκρατίας.

Η ιστορία μάς διδάσκει πως μέσα στους αιώνες διεξάγεται μια αέναη πάλη ανάμεσα στη γνώση και το σκοταδισμό. Πάντα νικήτρια βγαίνει η γνώση και αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί κανείς να την αλλάξει. Εμείς σαν άνθρωποι του πολιτισμού βιώσαμε τον τελευταίο καιρό προσπάθειες που αποσκοπούσαν στην τρομοκράτηση και τελικά στη φίμωση της τέχνης. Δεν πρόκειται να ανεχθούμε τέτοιου είδους φαινόμενα. Θα σταθούμε απέναντί τους υπερασπιζόμενοι την ίδια την ελευθερία του λόγου της συνείδησης και της έκφρασης, δηλαδή την ίδια την δημοκρατία. Καλούμε τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών να βρεθούν στις 19 Γενάρη στο Σύνταγμα για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στις φασιστικές απειλές.”

Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος

 

International-Brigades

We appeal to the antifascists who have been alerted by the rise of the neonazi Golden Dawn and to those who stand in solidarity with the greek people. Our call for international solidarity has now grown into an international antifascist movement.

Demos outside greek embassies and conculates are now being organised in London (UK), Dublin and Derry (Ireland), Barcelona and Ossona (Catalunya), Lyon (France), Tampere (Finland), Chicago and New York (USA) and news for initiatives in other countries are streaming in.

We ask for more demos in solidarity with the greek movement, that is preparing for a big show of strength in Syntagma Square on the 19th of January. It is not just an international affair, it is part of a concerted effort to build a movement that will target rising fascism and racism in Europe and in the whole world.

We ask you:

1) to contact us and give us details for your activities on the day, through facebook, twitter or email: antiracismfascism@yahoo.gr

2) to send us photos and videos of support, holding plackards, stating your solidarity.

3) to send us statements of support that will be read from the platform the day of the demo and concert in Syntagma.

4) to take photos from your solidarity events and send it to us, in order to publicise the size and breadth of our movement.

In case people are travelling to Athens to join us for the day, we would appreciate if you would contact us. We cannot provide facilitation as we are already over-stretched in activity, but there will be an informal meeting of international guests on Friday night, the day before the demo. And we want the international presence to be as organised as possible at the demo itself.

If you have any more ideas about how to help, feel free to contact us in order to coordinate our activities.

The greek antifascist movement is heading for a big confrontation with what seems to be the most dangerous rise of the neonazi far-right in decades. We call on our friends to stand up and be counted on the 19th of January.

In solidarity,

The Organising Committee of the “19 January – Athens Antifascist City”.

erxomaste

Θεσσαλονίκη
Σάββατο 19/1/13 στις 6πμ στο Άγαλμα Βενιζέλου
Αναχώρηση με πούλμαν
Τηλ. Επικοινωνίας:6936127797
Γιάννενα
Σάββατο 19/1/13 στις 7 πμ στην Περιφέρεια Ηπείρου (Παλιά Νομαρχία)
Αναχώρηση με πούλμαν
Τηλ. Επικοινωνίας:6981065550
Πάτρα
Σάββατο 19/1/13 στις 9πμ στο Εργατικό Κέντρο (Πλατεία Όλγας)
Αναχώρηση με πούλμαν
Τηλ. Επικοινωνίας:6970988678
Ηράκλειο
Παρασκευή 18/1/13 στις 8μμ στο Λιμάνι
Αναχώρηση με πλοίο
Τηλ. Επικοινωνίας:6981517435
Αλεξανδρούπολη
Παρασκευή 18/1/13 στις 10.30μμ στο Δημαρχείο
Αναχώρηση με πούλμαν
Τηλ. Επικοινωνίας:6978191832
Χανιά
Παρασκευή 18/1/13 στις 7μμ στο λιμάνι της Σούδας
Αναχώρηση με πλοίο
Τηλ. Επικοινωνίας:6948521812
Ρέθυμνο
Παρασκευή 18/1/13 στις 6.15 στο ΚΤΕΛ Ρεθύμνου
και στη συνέχεια αναχώρηση με πλοίο από το λιμάνι της Σούδας στις 9μμ
Τηλ. Επικοινωνίας:6987917102
Βόλος
Σάββατο 19/1/13, στις 8:30πμ στο Δημαρχείο
Αναχώρηση με πούλμαν

Για άλλες πόλεις, ενημέρωση τις επόμενες μέρες (τηλ.2103232871)

antifa_aktion_1932

Am 19. Januar 2013 werden wir die Straßen Athens mit Aktivisten und Aktivistinnen aus jeder Stadt und Nachbarschaft des Landes fluten – mit ArbeiterInnen und Jugendlichen, mit Menschen von jedem Arbeitsplatz und von jedem Ort der Bildung und Kunst. Wir werden die Stadt mit Musik, Gesängen und Reden einnehmen. Wir werden herausschreien, dass die Nazis nicht willkommen sind, und dass uns die rassistische Politik der Koalitionsregierung mit FRONTEX-Internierungslagern und der Verweigerung der Staatsbürgerschaft für die Kinder von Einwanderern ebenso erzürnt, wie die barbarischen Kürzungen, die Hunderttausende in die Erwerbslosigkeit treiben.

Wir können nicht hinnehmen, wenn jene Reichen und die Regierung, die die Armut aussäen, die zu immer mehr Selbstmorden führt und die Wohnungslose in die Warteschlangen der Suppenküchen schickt, die Schuld für die Krise auf Migranten und Migrantinnen abwälzten und sie zu Sündenböcken ihrer Politik macht – so wie Hitler einst die Juden für alles verantwortlich machte. Diese Politik führte zu Dachau und Auschwitz, in die Gaskammern und die Krematorien und zu Millionen von toten Juden, Roma, Kommunisten und Homosexuellen. Sie führte zu den Massakern des Zweiten Weltkriegs, zu den Nazi-Grausamkeiten in den besetzten Ländern wie Griechenland, zu den verbrannten Märtyrer-Städten, und zu den Toten von Kalavryta, Kokkinia, Chortiati, Kontomari, Viano, Distomo und anderen Orten.

Wir können nicht akzeptieren, dass Dendias’ Polizei (Minister für öffentliche Ordnung) Streiks und Demonstrationen mit Tonnen von Chemikalien angreifen und gleichzeitig den Neonazi-Sturmtrupps der Golden Dawn die Hand reicht bei der Organisation rassistischer Pogrome in den migrantenischen Stadtteilen mit Messerstechereien, der Zerstörung von Geschäften und dem Eindringen in Wohnhäuser. Es ist die gleiche Polizei, die Demonstranten einsperrt und, wie in Thessaloniki, in ihren Gefängnissen foltert – so, wie sie es mit den antifaschistischen Demonstranten der Motorrad-Demonstration tat. Ebenso widern uns vulgäre Angriffe gegen gegen Künstler wie im Fall des “Chitirion” Theaters und die Zensurmaßnahmen des Ministers mit Entlassungen und Kriminalisierungen von Journalisten an.

Wir können unsere Augen nicht vor den Tausenden von toten Flüchtlingen, von Frauen und Kindern, verschließen, die von den  FRONTEX-Wachen in den Tod gejagt werden. Wir fordern, die Schmach der faschistischen Internierungslager und der rassistischen Operationen der griechischen Polizei zu stoppen. Migranten und Migrantinnen müssen legalisiert werden und die Flüchtlinge müssen Asyl erhalten, weil sie Opfer imperialistischer Kriege, Diktaturen und von vernichtenden Maßnahmen der IWF-Sparpolitik sind.

Ministerpräsident Samaras hat mithilfe des Verfassungsgerichtes, das die rassistischen Positionen der Neo Demokratia und von Chrysi Avgi aufgriff, das neue Gesetz, dass den in diesem Land geborenen Kindern von Migrantinnen die Staatsbürgerschaft verweigert, in großer Eile durchgepeitscht. Dadurch werden tausende von Kindern, die in unseren Schulen lernen, illegal wenn sie 18 werden. Sie werden aufgefordert, zurück in das Land ihrer Eltern zu gehen, wo sie selbst nie gewesen sind!

In den letzten Monaten hat sich ein beispielloser antifaschistischer Aufstand entwickelt: Am 24. August schickten tausende von Migranten eine Nachricht an Dendias, dass sie keine Angst vor der Polizei-Operationen “Xenios Zeus” haben; in den Vierteln stellten sich überall Menschen den rassistischen Pogromen entgegen; und am 28.Oktober zeigten tausendde von Schülern, Lehrern und Antifaschisten, wer die Straßen wirklich kontrolliert, als sie die Neonazis der Chrysi Avgi zurück in die Kanalisation gejagt haben. “Weder im Parlament noch sonstwo! Nazis raus aus unserer Nachbarschaft”, riefen Tausende in Griechenland.

Jetzt rufen wir alle Arbeiter und Jugendlichen, alle Intellektuelle und Künstler, die Menschen migrantischer Viertel, die Gewerkschaften, Studentenorganisationen, SchülerInnen, die Gemeinderäte, die Ausschüsse gegen Rassismus und Faschismus, die Kollektive des Widerstands und die Volksversammlungen dazu auf, die nationale Demonstration am 19. Januar in Athen zu unterstützen, um in der Stadt, die einst eine entschlossene Botschaft gegen die Nazi-Besatzung schickte, heute wieder eine Botschaft des Widerstands auszusenden – gegen die rassistischen Mörder der Neonazis und gegen die Memoranden der Troika.

Für den 19. Januar  fordern wir die internationale Solidarität mit unserem antifaschistischen Kampf. Unterstützt uns mit einer Teilnahme an der Athener Demonstration und mit antifaschistischen Aktionen rund um die Welt vor den griechischen Botschaften.